สารคดีท่องเที่ยว

สารคดีท่องเที่ยว  ยังมีเรื่องราวมายมากที่เราไม่เคยพบ ไม่เคยเห็นไม่เคยรู้จัก หรืออาจจะหลงลืมกันไป ศิลปวัฒนธรรม ประเพณี วิถีชีวิตผู้คน บางสิ่งบางอย่างรอการต่อยอด

สารคดีท่องเที่ยว

สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก

 ให้กอบโกยจนหลังแอ่น สายน้ำไม่เคยไหลกลับเช่นใด และไม่ว่าจะไปไกลแสนไกลเพียงใด เที่ยวดั้นด้นบุกไปเสพสุข ลำบากลำบน ที่ค้นพบคือรู้จักตัวเองมากขึ้น

     ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ ในสภาพแวดล้อมและสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย ครั้งหนึ่งในชีวิตได้มีโอกาสสักครั้งก็นับว่าได้ใช้ชีวิตคุ้มค่า

ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ไว้ให้ได้คิดถึงคนึงหา ศรัทธาที่จะดำรงค์อยู่อย่างกล้าหาญและน้อมมอบ เพื่อที่วันหนึ่งจะได้หายสาปสูญไปจากโลกนี้โดยสง่างาม

ก็แค่เดินดุ่มๆไป ด้วยความรู้สึกดีๆ อันจะนำมาซึ่งการเรียนรู้ที่จะมีชีวิตในแบบฉบับของตัวเอง เพื่อที่จะได้ไม่ต้องคร่ำครวญถึงมันอีก และชั่วนิรันดร์…

 ลำปาง นครแห่งความสุข
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเนิ่นนานเพียงใด สิ่งที่เรียกว่าเพื่อนจะอย่างไรก็ยังคงเป็นเพื่อนอยู่อย่างนั้น อีกครั้งที่ได้เรียนรู้และสัมผัส มิตรภาพอันอบอุ่นท่ามกลางความหนาวเย็นหน่อยๆแห่งลำปาง

 พาเด็กไปเลี้ยงแกะ (สวนผึ้ง ราชบุรี)
หายใจเอาอากาศดีๆเข้าปอด ในอ้อมกอดแห่งพืดเขาตะนาวศรี ธารน้ำร้อน โป่งยุบ น้ำตก ไอติมกะทิมะพร้าวอ่อนแสนอร่อย ที่รัก จะนอนกลางดิน จะกินกลางดาว

หรือจะขับถ่ายกลางสายธารก็แล้วแต่ ด้วยข้อมูลจากความรู้สึกอันเป็นการส่วนตัว “สวนผึ้ง” ย่อมไม่ได้มีแค่แกะให้เลี้ยง อย่างแน่นอน

 ปั้นทรายโลก บูชาพระพิฆเนศ เมืองแปดริ้ว
จากตื่นตาตื่นใจ เป็นเลื่อมใสศรัทธาศิลปินผู้สร้างจากนั้นดูเหมือนว่าจะต้องมนต์สะกด ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จย่อมอยู่ที่นั่น

การแบ่งปั้นย่อมบังเกิด อลังการของปะติมากรรมทรายในรูปแบบต่างๆ ที่ถูกนำมาร้อยเรียงเป็นเรื่องราวได้อย่างน่าอัศจรรย์และเหมือนจริง โดยทรายที่นำมาใช้ในการก่อสร้างประติมากรรมเป็นทรายน้ำจืดที่มีความแข็งแรง

 สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องลาว
นอบน้อมที่จะเป็นผู้รับ ด้วยความรู้สึกดีๆ ในแง่ที่ว่าไทยกับลาวน่าจะเป็นบ้านพี่เมืองน้องกันโดยสายเลือด ที่พลัดพรากจากไกล บรรพบุรุษของเราอาจแค่เคยมีเรื่อง

บาดหมางไม่เข้าใจกัน ทั้งหลายทั้งปวงอาจเพียงเพื่อค้นหาแรงบรรดาลใจบางอย่าง อะไรสักอย่าง หรือบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เคยรู้จัก ไม่เคยพบไม่เคยเห็น ไม่เคยเข้าใจ อันจะนำมาซึ่งการเรียนรู้ที่จะมีชีวิตในแบบฉบับของเรา

และมองย้อนไปในอดีตด้วยเงื่อนไขที่ว่า เราเคยมีชีวิตอยู่แบบนั้น วิถีชีวิตที่เราโหยหา เพื่อที่จะได้ไม่ต้องคร่ำครวญถึงมันอีก ชั่วนิรันดร์ โดยไร้ซึ่งความหวัง และรอแค่ตายไป

 พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ
ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ริมถนนสุขุมวิท ตรงจุดตัดเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอสซึ่งกำลังจะเปิดให้บริการในระยะเวลาอันใกล้นี้ กับทางยกระดับถนนวง

แหวนรอบนอกข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปฝั่งธนบุรี การเผชิญหน้าครั้งสำคัญทางภูมิสถาปัตย์ ระหว่างศิลปกรรมศาสตร์กับสิ่งที่เรียกว่าความเจริญอย่างประนีประนอม